είναι σημαντικό να διαχωρίσουμε την μοναξιά από την μοναχικότητα-ιδιωτικότητα.
Πολύ συχνά είναι απαραίτητο να μείνουμε μόνοι, για να καταφέρουμε να πάρουμε απόσταση και να παρατηρήσουμε τη ζωή μας και το που βρισκόμαστε, να πάρουμε απόσταση για να διαχειριστούμε καταστάσεις και σχέσεις, αυτή η κατάσταση μπορεί να χαρακτηριστεί ως ανάγκη για μοναχικότητα και ιδιωτικότητα.
Αν όμως η απόσταση αυτή μεγαλώσει και προχωρήσει σε μια μόνιμη απομόνωση και αποσύνδεση από άλλους ανθρώπους,
τότε αυτή είναι η μοναξιά.
Η μοναξιά μπορεί να προκύψει ακόμη και μέσα σε κοινωνικά περιβάλλοντα, που παρόλο που μας περικλείουν άνθρωποι και υπάρχουν σχέσεις, αυτές είναι επιφανειακές και είτε μας αφήνουν πάντα ένα αίσθημα κενού, είτε αισθανόμαστε ανεπιθύμητοι και λίγοι.
- Ποιοι είναι όμως οι λόγοι που καταλήγουμε να νιώθουμε τόσο μόνοι;
- Τι ρόλο παίζει η συναισθηματική σύνδεση και η οικογένεια;
Πολύ συχνά παρελθοντικά τραύματα και φοβίες που αναπτύχθηκαν μέσα στο οικογενειακό πλαίσιο, μας ακολουθούν ακόμη και σήμερα και μας δυσκολεύουν στην επαφή μας και την δημιουργία δεσμών με άλλους ανθρώπους.
Η μοναξιά σε συνδυασμό με το στρες της καθημερινότητας μας οδηγεί στην εκδήλωση ψυχικών, σωματικών ή ψυχοσωματικών παθήσεων.
- Πως μπορούμε να το διαχειριστούμε αυτό;